Τυπολογία: διαμέρισμα
‘Ετος: 2026
Τοποθεσία: Αθήνα
Κατάσταση: Ολοκληρωμένο
Φωτογραφίες/span>: Νίκος Κουκλάκης
Το παλιό διαμέρισμα στην οδό Αχαρνών στην Αθήνα μοιάζει σαν να έχει παγώσει στον χρόνο, και η προσέγγιση της ανακαίνισης ήταν εσκεμμένα διακριτική, με στόχο να διατηρήσει αυτή την ποιότητα αντί να την εξαλείψει. Το διαμέρισμα ακολουθεί την κλασική διάταξη μιας εύπορης αθηναϊκής οικογενειακής κατοικίας της εποχής του: ένας γενναιόδωρος χώρος υποδοχής οδηγεί στο σαλόνι, οι συρόμενες πόρτες ανοίγουν προς την τραπεζαρία, η οποία με τη σειρά της ρέει προς μια μικρή κουζίνα, ένα μπάνιο και, τέλος, σε μια ξεχωριστή πτέρυγα τα υπνοδωμάτια και το μεγάλο μπάνιο με θέα στο φωταγωγό. Από τα παράθυρα του σαλονιού υπάρχει ανεμπόδιστη θέα στον τρούλο του Αγίου Παντελεήμονα, ενώ στο κέντρο του διαμερίσματος βρίσκεται ένας σκοτεινός φωταγωγός που περιβάλλεται από βοηθητικούς χώρους — ένα τυπικό χαρακτηριστικό της αθηναϊκής οικιστικής αρχιτεκτονικής της δεκαετίας του 1960, που εδώ έχει παραμείνει ανέπαφο.
Το ζητούμενο ήταν να γίνει ο χώρος ξανά κατοικήσιμος με ελάχιστες παρεμβάσεις, διατηρώντας το πνεύμα του, αλληλοσυνδεόμενη αλληλουχία των δωματίων του, προσαρμόζοντάς τον παράλληλα στον σύγχρονο τρόπο ζωής. Μία από τις ελάχιστες δομικές αλλαγές ήταν το άνοιγμα της κουζίνας προς την τραπεζαρία μέσω ενός μεγάλου παραθύρου με πάγκο, ώστε οι δύο χώροι να επικοινωνούν μεταξύ τους. Τα αυθεντικά ντουλάπια της κουζίνας επανατοποθετήθηκαν στην αρχική τους θέση με παλιά μοντερνιστικά χερούλια.
Σε όλο το διαμέρισμα, τα έπιπλα, οι καθρέφτες και τα φωτιστικά προήλθαν όλα από παλαιοπωλεία της Αθήνας, ενισχύοντας την αίσθηση ενός σπιτιού που έχει ζήσει και έχει συσσωρεύσει ιστορίες. Οι αυθεντικές απαλές κίτρινες πόρτες, τα παράθυρα και τα παντζούρια επισκευάστηκαν και τοποθετήθηκαν ξανά ακριβώς εκεί που βρίσκονταν πάντα. Τα φλοράλ πλακάκια της εποχής στην κουζίνα και το μπάνιο διατηρήθηκαν, και ακόμα και το εντοιχισμένο ραδιόφωνο στην κουζίνα, μια μικρή αλλά ενδεικτική λεπτομέρεια της ιστορίας του σπιτιού, σώθηκε στη θέση του.
Το αποτέλεσμα είναι ένα διαμέρισμα που διαβάζεται ως μια αυθεντική χρονοκάψουλα, όπου, όπως λέει και η περιγραφή, λείπει μόνο το μουρμουρητό μιας ραδιοφωνικής εκπομπής για να ολοκληρωθεί η ψευδαίσθηση ενός σπιτιού παγιδευμένου ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.
